Brandweerherdenking: “Ineens was er een lege stoel in de duikwagen.”

Zaterdag 20 juni vond in Schaarsbergen voor de 15e keer de brandweerherdenking plaats. Het persoonlijke verhaal van Eric de Theije stond centraal. Eric heeft tijdens zijn ruim 40-jarige loopbaan als brandweerman in Terneuzen twee brandweercollega’s verloren. “Dit vak vraagt moed bij alles wat we doen om Nederland veilig te houden. Maar het vraagt ook moed om naar elkaar te blijven kijken.”

De herdenking vond plaats bij het nationaal brandweermonument in Schaarsbergen en gelijktijdig op vele kazernes in het land. Met een indrukwekkende ceremonie en een defilé langs het brandweermonument, werd eer gedaan aan de brandweermannen die sinds 1945 zijn omgekomen.

Nog een hele weg te gaan

“Al vijfentwintig jaar zie ik van dichtbij wat dit vak met mensen kan doen. Ik zie de trots en de kracht. De nuchterheid en de loyaliteit die ons als brandweer kenmerken. Maar ik zie ook de andere kant. Incidenten die blijven hangen. Beelden die je mee naar huis neemt. Impact die je blijft voelen, ook wanneer de sirenes zijn verstomd”, zegt Jolanda Trijselaar, voorzitter Brandweer Nederland.
“Terugkijkend moeten we erkennen dat daar vroeger weinig aandacht aan werd besteed. Toen gold vaak: schouders eronder, doorgaan, sterk zijn. Praten over wat het met je deed, hoorde daar niet vanzelfsprekend bij.
Gelukkig verandert dat. We erkennen steeds meer dat dit werk diepe sporen kan nalaten. Dat posttraumatische stress, zoals PTSS, een reëel en ingrijpend gevolg kan zijn. We zetten stappen hierin. Dit jaar is een landelijke PTSS‑regeling ingegaan. Een regeling die meer erkenning en steun biedt voor brandweermensen. Een belangrijke en noodzakelijke stap. Tegelijkertijd weet ik: dit is nog maar een begin. We hebben nog een hele weg te gaan.”

Steun

Ook David van Weel, minister van Justitie en Veiligheid, sprak de nabestaanden toe. “Ik hoop dat u steun vindt bij elkaar, in de wetenschap dat uw dierbare in vele levens een groot verschil heeft gemaakt, door er te zijn voor de samenleving op het moment dat dit het meest nodig was.”

Meer dan gedenken alleen

Jack Mikkers sprak namens het Veiligheidsberaad. Hij gaf aan dat het monument geen stilstaand geheel is. “Het herinnert ons eraan dat dit werk voor de brandweer moed vraagt, maar soms ook een prijs kent die niet te bevatten is. In de loop der jaren is het uitgegroeid tot meer dan een plek van gedenken alleen. Het heeft een bredere betekenis gekregen. Hier wordt niet uitsluitend gezwegen, maar ook herinnerd, gevoeld en ook gedeeld met volgende generaties.”

Eric de Theije

Eric vertelt over het verlies van collega’s en de impact daarvan.” Tijdens een oefenduik kreeg John van Helleman een hartinfarct. De stand-by duiker haalde hem snel boven water. We hebben gereanimeerd. Alles gedaan wat in ons vermogen lag. Helaas overleed hij in het ziekenhuis.
En ineens was er een lege stoel in de duikwagen.
In 1994 waren we een echte mannencultuur. Niet zeuren. Niet piepen. Dit hoort erbij. Dat waren de woorden. Dat was de tijd…..”

Op 12 maart 2008 sloeg het noodlot opnieuw toe. “Tijdens een zoekactie naar een vermiste auto in een kanaal raakte Wim Matthijssen gewond. We hebben hem gereanimeerd. Alles gedaan wat in ons vermogen lag. Hij werd naar het ziekenhuis gebracht en overleed diezelfde avond.
Opnieuw was er een lege stoel in de duikwagen.”

Lees het hele verhaal van Eric

Erkenning is slechts een begin

Wat ik in al die jaren heb gemist is duurzame aandacht. Niet alleen in de eerste week. Niet alleen in de eerste maand. Maar ook na een jaar. Na vijf jaar.
Dit vak vraagt moed bij alles wat we doen om Nederland veilig te houden. Maar het vraagt ook moed om naar elkaar te blijven kijken. Iemand die blijft vragen: hoe gaat het écht met je?…….

Water-ereteken

De namen van de brandweermensen die vernoemd staan op het brandweermonument, werden voorgelezen door duikers van brandweer Amsterdam-Amstelland. De 200 aanwezigen waren een minuut stil tijdens het indrukwekkende water-ereteken.