Netwerk Brandweervrouwen

‘De vrouwen binnen Brandweer Nederland willen zichtbaar zijn en hun kwaliteiten laten zien. Dit doen zij door vanuit hun kracht een plek in te nemen aan tafel en op de werkvloer.’

Vrouwen binnen de brandweer zorgen voor diversiteit en verandering. Maar diversiteit is veel meer dan alleen man-vrouw. Diversiteit zit ook in de verschillende kwaliteiten van mensen, in manier van werken en de manier van denken binnen een organisatie.

Diversiteit in manier van denken en in personeel is nodig om als Brandweer Nederland mee te kunnen gaan met een veranderende samenleving, om te kunnen verjongen en vernieuwen. Het netwerk Brandweervrouwen staat voor diversiteit. Met onze activiteiten willen we diversiteit binnen Brandweer Nederland zichtbaar maken en een plaats geven.

Iets voor jou!

Ons beroep lijkt aan de buitenkant misschien op een mannenberoep. Maar niets is minder waar. Het brandweervak is een uitdagend en mooi vak. Oók voor vrouwen.

Iedereen heeft zijn eigen kijk op de wereld. Dat komt door je achtergrond, je ervaringen en wat je fijn vindt. Zo ontwikkel je ook vooroordelen, vaste opvattingen over bepaalde groepen. Bijvoorbeeld dat het voor vrouwen moeilijk is om het brandweerwerk te combineren met een gezin of dat het een mannenberoep is. Om beter om te gaan met diversiteit is het goed om je eigen vooroordelen te herkennen en kritisch te bekijken. Dat betekent dat je niet zelf de afweging maakt of je vrouwelijke collega wel of geen piket kan draaien, maar dat je dat aan haar vraagt. Leren omgaan met diversiteit is voor een groot deel gewoon dóen. Kijk vooral naar de positieve kanten en mogelijkheden van verschillen tussen mensen.

Meer weten?

This is an image of Netwerk Brandweervrouwen This is an image of Netwerk Brandweervrouwen
Netwerk Brandweervrouwen
brandweervrouwen@brandweernederland.nl

Het bestuur

Claudia Prins (voorzitter)

Ik ben Claudia Prins, getrouwd en moeder van een zoon. Daarnaast ben ik Kazernemanager van de operationele dienst in Gouda. Dit is één van de vier kazernes uit het Cluster Beroeps van de Brandweer Hollands Midden. De kazerne heeft een 24- uursdienst en vrijwilligers. Operationeel werk ik als Adviseur Gevaarlijke Stoffen (AGS) voor de regio’s Haaglanden en Hollands Midden.

De basis is mijn inziens voor ieder brandweermens gelijk, dit zijn overeenkomsten: doel, fysiek, competenties, vakbekwaamheid. Is je basis op orde dan zijn de verschillen gewoon een gegeven en een waardevolle bijdrage aan het geheel. Mijn ervaring met het netwerk Brandweervrouwen is divers. Naast het bijwonen van diverse congressen in het verleden, heb ik zelf ook wel eens contact met het netwerk gezocht toen ik bijvoorbeeld zwanger was. Tegenwoordig mag ik het netwerk vertegenwoordigen in de Projectgroep Operationeel Uniform en probeer ik de belangen van de dames te behartigen.

Het lijkt mij een spannende en boeiende uitdaging om het netwerk te laten voortbestaan, nieuw elan aan te brengen, vindbaarder te maken en de ondersteuning te bieden die het werkveld nodig heeft om de groei in diversiteit door te kunnen zetten.


Sietske Verschuren (secretatris)

Ik ben Sietske Verschuren. Ten eerste wil ik zeggen dat ik het ontzettend leuk vind om met de anderen aan de slag te gaan in het bestuur van het netwerk Brandweervrouwen! Ik denk dat we een mooie taak voor ons hebben en ik merk dat ik meteen energie krijg van de gedachte hieraan.

Ik ben werkzaam bij Brandweer Amsterdam-Amstelland en ben secretaris van het bestuur. Ik ben in 2002 begonnen bij (toen nog) brandweer Diemen als brandweervrijwilliger en dat doe ik nog steeds. Vanaf 2012 ben ik fulltime bij Brandweer Amsterdam-Amstelland gaan werken op de afdeling Planvorming.

Ik heb in de afgelopen jaren veel ervaring opgedaan als secretaris van de Ondernemingsraad van BAA, de Onderdeel commissie Vrijwilligers en de personeelsvereniging van kazerne Diemen. En nu dus het Netwerk Brandweervrouwen.

Ik denk dat we een mooie taak voor ons hebben en ik merk dat ik meteen energie krijg van de gedachte hieraan


Pascal de Haas (penningmeester)

Ik ben Pascal de Haas, werkzaam als beleidsmedewerker Risicobeheersing en Brandveilig leven bij Veiligheidsregio Gooi en Vechtstreek waarbij ik met name bezig ben met brandveilig leven. Echtgenote van ambulance collega en moeder van Mike en druk met de bouw van ons droomhuis in Oosterwold (Almere). Bij mijn vorige werkgever, een Amerikaans telecombedrijf, heb ik ervaren dat diversiteit een belangrijke sleutel is in de winstgevendheid van een organisatie. Niet alleen qua producten (omzet) maar ook zeker qua werkbeleving. Mede daarom draag ik het onderwerp Diversiteit een zeer warm hart toe en ben ik een paar jaar geleden betrokken geraakt bij het netwerk Brandweervrouwen.

Ik heb ervaren dat diversiteit een belangrijke sleutel is in de winstgevendheid van een organisatie.


Marijke Besselink (ondersteunt Pascal als penningmeester)

Ik ben Marijke Besselink, een vrouw met een passie, dapper, een doorzetster, enthousiast, een doenster, veelzijdig, onderneemster, vrolijk, slim, lef, een eigen visie, hartelijk, geen doorsnee, met een eigen geluid, milieubewust en zeer begaan met dierenwelzijn. Ik ben goed in mensgericht werken, denken vanuit kansen, een product op de kaart zetten, verbinden van mensen, organiseren en plannen, een netwerk opbouwen en onderhouden, gericht samen tot een oplossing komen.

Ik werk sinds 2001 bij de brandweer waar ik diverse functies heb gehad als hoofd bedrijfsbureau waaronder ook opleiden en oefenen bij brandweer Almere, teamleider Toezicht en handhaving bij brandweer Eindhoven, adviseur en hoofd Risicobeheersing bij de Veiligheidsregio Limburg- Noord en op dit moment als programmacoördinator Omgevingsrecht voor Brandweer Nederland bij het IFV. Ik heb een brandwacht opleiding en ben sinds 2000 werkzaam geweest als informatiemanager in het regionaal operationeel team (ROT).

Voordat ik bij de brandweer kwam werken heb ik gewerkt bij Fokker op Ypenburg en de gemeente Den Haag als adviseur en hoofd Milieuvergunningen.

Ik wil mij graag inzetten om te komen tot meer ambassadeurs welke het netwerk Brandweervrouwen een warm hart toedragen en voor de financiering van het Netwerk.

Ik wil dit doen middels het organiseren van mooie bijeenkomsten om elkaar te ontmoeten, verbinden en kennis en ervaringen delen.


Saskia Pouw

Ik ben Saskia Pouw, getrouwd en heb 3 volwassen zonen. Ik ben 10 jaar vrijwilliger geweest in Gooi en Vechtstreek en heb in het onderwijs gezeten. Sinds 2009 ben ik werkzaam bij de Veiligheidsregio Utrecht op de afdeling Toezicht van Risicobeheersing. Samen met mijn collega’s doen wij ons best om mensen te motiveren om zelfredzaam te zijn en dragen bij aan het wegnemen van onveilige situaties. Mijn werk bestaat uit het controleren van gebouwen op het gebied van brandveiligheid. Bouwkundig, installatietechnisch en organisatorisch. Ook controleer ik evenementen.

Daarnaast werk ik gemiddeld 8 uur in de week voor Brandveilig leven. Ik houd me o.a. bezig met het geven van table-top oefeningen in zorginstellingen (een laagdrempelige oefening waarin een ontruiming op tafel wordt nagespeeld) en geef regelmatig voorlichting. Dat doe ik het liefste in groep 4 van de basisscholen. Voor dat ik begin zeg ik tegen de meisjes in de klas dat zij zich nooit moeten laten vertellen dat meisjes geen brandweervrouw kunnen worden. Op deze manier hoop ik (al is het maar misschien een klein stukje) bij te dragen dat het bij de volgende generatie heel normaal is geworden dat er vrouwen bij de brandweer zitten. Het percentage brandweervrouwen mag namelijk landelijk gezien zeker wel wat hoger worden want het is een feit dat een team van mannen én vrouwen beter werkt!

Het percentage brandweervrouwen mag landelijk gezien zeker wel wat hoger worden want het is een feit dat een team van mannen én vrouwen beter werkt!


Wendy Cirkel

De mensen om mij heen kennen mij als een energieke, positieve geest die lef en gezond verstand in de juiste dosis combineert. Sinds 2008 ga ik met veel enthousiasme en gedrevenheid naar mijn werk als incidentbestrijder en sinds 2017 ook als instructeur bij brandweer Utrecht op post Tolsteeg. Daarnaast ben ik werkzaam in het Quick Respons Team, THV-instructeur binnen de VRU en waarnemer op het oefencentrum in Weeze.

Bij het netwerk Brandweervrouwen wil ik bijdragen aan een diverser personeelsbeleid. Het is immers bewezen dat bedrijven met een personeelsbestand waar medewerkers de ruimte krijgen om hun persoonlijke ervaringen en inzichten in te zetten, succesvoller zijn.

Diversiteit is niet alleen een belangrijk aandachtspunt, maar ook een manier om organisaties snel, relatief goedkoop en duurzaam beter te laten presteren.

Dus ook binnen de repressieve dienst van de brandweer. Een diversiteitsbeleid vormt tevens ook een effectieve manier om naar werving en selectie te kijken.

In dit kernteam gaan we o.a. in op de carrièrekansen van vrouwen om genderdiversiteit te vergroten. Zij vormen een aanzienlijk deel van de bestaande en toekomstige beroepsbevolking, maar krijgen nog steeds minder kansen op een baan en doorgroeimogelijkheden binnen de (beroeps)brandweer. Ik wil mij inzetten door eerst bewustzijn te creëren dat een hoger percentage vrouwen op leidinggevende posities beter werkzaam is binnen de (beroeps)brandweer. Van daaruit wil ik bouwen aan het einddoel: een gendervriendelijk personeelsbestand!


Ondersteuning

Het bestuur van het netwerk Brandweervrouwen wordt ondersteund door:

Ellen Buskens

Ik ben Ellen Buskens, getrouwd en moeder van 3 meiden. In 2000 ben ik bij de brandweer gegaan als vrijwilliger, vanaf 2001 in de functie van manschap. In 2003 had ik besloten van mijn hobby mijn beroep te maken en heb toen de voltijds officiers opleiding gedaan. Van 2005 tot 2020 heb ik als officier gewerkt in verschillende functies en repressief als officier van dienst. Daarnaast ben ik ook nog tot 2014 manschap geweest als vrijwilliger.
Nu ik een nieuwe baan heb bij Rijkswaterstaat ben ik weer vrijwilliger geworden en heb nog steeds dienst als officier van dienst in de Veiligheids- en Gezondheidsregio Gelderland-Midden.

Voor mij is de brandweer dus opnieuw een super gave hobby.


Jolanda Sciarone

Ik ben Jolanda Sciarone, en werkzaam als centralist op de brandweermeldkamer in Twente. Na mijn opleiding tot chemisch laborant bij diverse bedrijven gewerkt in de textiel en levensmiddelenindustrie.

30 jaar geleden ben ik als vrijwilliger bij de brandweer Eibergen begonnen. Van manschap naar bevelvoerder doorgestroomd. Ondertussen ben ik toen ook als centralist begonnen op de meldkamer en na 18,5 jaar gestopt als vrijwilliger.
In de tijd dat ik vrijwilliger was, heb ik mij ingezet voor opleiden en oefen in de breedste zin. Tegenwoordig zit ik in de werkgroep Informatie en Verbindingen en maak ik met mijn collega’s een programma voor heel Twente om de communicatie met C2000 en werken met de LiveopX bij de manschappen en bevelvoerders onder de aandacht te brengen. Als instructeur kom je dan ook in de korpsen en zo hou je toch meer binding met de korpsen die je als meldkamer aanstuurt. De persoon achter de stem.
Het netwerk brandweervrouwen ken ik vanaf het begin, bijna alle congressen en weekenden meegemaakt. Zeer leerzaam met leuke activiteiten voor zowel de repressieve als ondersteunende brandweermens.

Het is een meerwaarde om ook met andere brandweervrouwen uit het land van gedachten te wisselen.

Zo kunnen we elkaar ondersteunen bij vraagstukken zoals bijvoorbeeld ‘de overgang’ en dan spreek ik uit eigen ervaring, en kleding die niet past. Juist door dit met elkaar op te pakken, is er altijd wel een oplossing te vinden en anders wel te bedenken. Dat is volgens mij de kracht van een netwerk en ik hoop dat ik daar aan kan bijdragen.


Anniek Verheijde

Sinds 2006 ben ik actief als brandweervrijwilliger in de functie van manschap, chauffeur, bevelvoerder en instructeur. In 2013 heb ik van mijn hobby ook mijn beroep kunnen maken en na bijna 8 jaar in de 24-uursdienst in diverse functies, heb ik in augustus 2021 de overstap gemaakt naar Amsterdam-Amstelland als Clustermanager. Doordat ik in de loop der tijd verschillende functies heb mogen bekleden en doordat ik een kijkje heb kunnen nemen in diverse regio’s, ben ik ook steeds meer tot inzicht gekomen dat de brandweervrouw enorm van meerwaarde is. Een brandweervrouw is niet alleen een vrouw is die repressief actief geweest moet zijn, maar elke vrouw die van meerwaarde is aan onze brandweerorganisatie, is een echte brandweervrouw. Ze heeft passie voor dit werkveld en zorgt voor een andere kijk en een andere dynamiek. Vanuit deze inzichten en ervaringen hoop ik een bijdrage te kunnen leveren aan ons netwerk.


Jennifer van Strien

In 2015 ben ik bij de Veiligheidsregio Haaglanden komen werken en werd meteen verliefd op brandweervak. Na verschillende functies en het volgen van de Voltijds Officiersopleiding ben ik inmiddels Officier van Dienst Brandweer en heb diverse taken, met name als teamhoofd van Multi Opleiden Trainen en Oefenen Haaglanden. Ik ben moeder van een dochter en zwanger van de tweede.

Ik vond het altijd onzin om aandacht te besteden aan diversiteit. Je doet toch gewoon het werk wat bij je past? En in de zorg zijn dat nou eenmaal meer vrouwen en bij de brandweer meer mannen. In 2019 ben ik tijdens het Women in the fire service weekend in Engeland aan het denken gezet door verhalen van andere brandweervrouwen. Daar maakte ik ook kennis met Lean In, een boek waarin uitleg wordt gegeven over de interne en externe barrières waar vrouwen mee te maken krijgen. Sindsdien zie ik in hoe belangrijk het is dat vrouwen elkaar steunen om die barrières aan te pakken en verder te komen, juist als je er zelf minder moeite mee hebt. Door me in te zetten voor het Netwerk Brandweervrouwen hoop ik vrouwelijke collega’s te helpen in hun carrière en ook andere vrouwen te enthousiasmeren voor dit fantastische vak!


Inge Vos

Ik ben Inge, 24 jaar en woon in Utrecht. Momenteel ben ik werkzaam als docent LO op een middelbare school. Daarbij ben ik mentor van een brugklas en sectievoorzitter. In mijn vrije tijd ben ik vooral druk met zelf sporten, wandelen en stiekem al aan het studeren voor mijn Manschap A.

Vorig jaar oktober mocht ik aansluiten bij de vrijwillige brandweer in Harmelen. Helaas was dit avontuur van korte duur door de lockdown en mijn verhuizing naar Utrecht. Dit betekent niet, dat mijn dromen nu voorbij zijn. Sterker nog, door even te mogen proeven van dit prachtige beroep, wil ik niets liever dan mij inzetten voor de brandweer, op welke manier dan ook. Het is nu wachten op een vacature bij de beroeps of een andere functie die mij aanspreekt, zodat ik deze droom kan voortzetten.

Toen ik gevraagd werd om mij in te zetten voor Netwerk Brandweervrouwen, hoefde ik hier niet lang over na te denken. Natuurlijk zet ik mij graag in voor de vrouwen die dit prachtige beroep mogen uitoefenen! Als ondersteuner hoop ik hen te kunnen helpen en te inspireren om zo hun doelen te bereiken.


Ricarda Benedictus-Idema

Getrouwd en trotse moeder van 3 kinderen! In mijn vrije tijd onderneem ik graag leuke dingen, waaronder MTB met mijn gezin en met mooi weer mag ik graag kanovaren. Dat is in ons mooie gebied heel goed te doen!
Ik ben 1 van de 5 trotse dames die ons “korps in wording” rijk is! Wij zijn gevestigd in het mooie Friese dorp Oudega (Sm.) Gezellig? Absoluut! Doen wij onder voor de heren? Absoluut niet! Ja, wij zijn een “korps in wording” en zijn begin mei 2019 gestart met de opleiding. We hopen eind april 2021 ons eindexamen te mogen doen.

Ik ben bij de brandweer gegaan omdat die kans zich (eindelijk) voor deed. Jaren geleden had ik dit werk al graag willen doen, maar ik woonde te ver bij de kazerne vandaan. Nu is gebleken dat wij in een 18+ gebied wonen en de brandweer hier vaak niet op tijd aanwezig kan zijn, is er onderzocht of het mogelijk is om hier in het dorp ook een kazerne te plaatsen. Natuurlijk heb ik er nu wel goed over na moeten denken, want ik ben er ook niet jonger op geworden. En hoe is dit te combineren met mijn gezin en mijn werk? Wat betreft mijn gezin kan ik vertellen dat zij er volledig achter staan, mijn man en zoon doen nl. ook de opleiding. Wij hebben overigens wel afspraken gemaakt, zeker als het moment daar is en wij mogen uitrukken. In principe gaan mijn man en ik niet samen de deur uit, zodat er altijd iemand is voor het gezin. Omdat ik overdag thuis werk (ik ben gastouder) sta ik voor de dagploeg en mijn man voor de avond/nachtploeg. Mocht het zijn dat ik overdag een inzet heb, dan heb ik voor mijn oppaskindjes achterwachten geregeld. Mijn achterwachten (waaronder ook mijn oudste dochter) zijn op de hoogte van mijn activiteiten en ook al mijn vraagouders weten hiervan af. Als er een dag bij zit waarop ik geen achterwacht heb, dan ga ik op “rood” en ben ik niet inzetbaar. In mijn geval is de brandweer zeker te combineren met een gezin en ook met kleine kinderen.

Ik geniet echt van alles. De opleiding, de oefeningen, de oefendagen, en al heb je een keer je dag niet, je komt altijd weer thuis vol energie. Maar het mooiste vind ik de enorme groei die wij als ploeg meemaken. Vanaf de start van de opleiding tot waar we nu zijn. Wij zijn een enorm enthousiaste en leergierige ploeg en zijn overal voor in. Je verlegt steeds weer je grenzen en die kick die je daarvan krijgt, is niet te beschrijven, dat moet je meemaken!

Echte functies hebben wij nog niet, maar het lijkt mij onwijs leuk om straks ook als oefenleider verder te mogen. Ook de PV is een onderdeel waar ik me mee bezig houdt. Verder zie ik wel wat er nog allemaal op mijn pad komt.

Stel een vraag
Sluit stel een vraag box